Cień PRL·L&C/2025/028
Miłość w ciyniu PRL: rodzice, co zabiyjōm w dzieciach radŏść, wōlność i poczucie wōrtosci
Swistek · · 3 min czytanio
Polska ôd lōt sie bōryka z jedym potwórem, kerego niy zniszczono po 1989 roku:
mentalnością PRL-u, kere przetrwała u familijach, w miejscach robōty i we stosunkach międzyludzkich.
Mentalność, kere mŏwi:
„słabśzego trza złōmać”,
„posłuszeństwo abo zniszczenie”,
„kto je nade tobóm, ma prawo cie ranić”,
„jak sie niy podoba — to cie niy bydzie”.
To niy je historia z podręcznika.
To je codzienność tysiący ludźi.
Domy, kere miały być schronieniem, stały sie salami przesłuchań
Najbōrdziej przerażajōcy je fakt, że wiela sprawcōw przemocy noszōm tytuł mama i tata.
To w domach, kere powiny być bezpieczne, powtarzo sie najgōrszy język oprawcōw.
Rodzice mŏwōm do dzieci:
„Historia lubi sie powtarzać. Kiedys rodzice zabijali dzichy — i różnie sie moze skonczyć.”
„Jak sie ci niy podoba, to spierdalaj z domu.”
„Niy bedziesz myslił, bedziesz robił, co ci powiem.”
„Z nami masz siedzieć cicho, bo bez nos ty jeś nikim.”
To niy som wychowawcze przewinienia.
To je psychiczno przemoc, przestupstwo, łamanie psychiki dziecka we białych rękawiczkach.
Psychiczno przemoc potrafi zniszczyć człowieka rōwnō skutecznie jak fizyczno.
Zostawia blizny, kere niy widać, ale kere krwawiom przez całe dorosłe życie.
Dorastosz, ale strach dorasta razem z tobo.
Zakłady robōty po PRL: zmieniyły sie szyldy, ale metody som te same
We wielu firmach, instytucjach, urzędach i zakładach, kere przetrwały transformację, rzōndzi jedna zasada rodem z PRL:
„Niy myśl, rōb, słuchaj. A jak niy — to cie wykończymy.”
Ludzie mŏwōm:
„Zgłosiłem, że polecenie było niy zgodne z przepisami — od tego dnia sie zaczōnło piekło.”
„Odmówiłam prace ponad swōje siły — zaczynali mie wykańczać psychicznie.”
„Niy zgodziłęm sie na łamanie prawa — zrobili ze mě wroga.”
PRL-owska mechanika upodlenia dalej fynkcjonuje:
izolowanie pracownika,
niszczenie opinii,
nieustanna presyja,
„przypadkowe” pomijanie,
odbieranie obowiązków, coby zrobić z człowieka niyzdolnego,
atmosfera zastraszania wokół kajndego, kto ma odwage odmówić.
To je ten sam system, ino w nowym opakowaniu.
Kult wyzysku: robota na dwa etaty, trzy zmiany i 365 dni w roku
Mozna by uwierzyć oficjalnym statystykom, że Polacy maja sie coraz lepiej.
Problem je we tym, że statystyki som oderwone od rzeczywistości.
Prawda wyglōda tukej:
ludzie robio na dwa etaty i dalej niy maja hajsu na wynajem,
inni robio na trzy zmiany, prawie 365 dni w roku, bo niy maja wyboru,
wielka część społeństwa zyje od wypłaty do wypłaty,
„średnia krajowa” to fikcja, zawyzona przez nielicznych najlepi zarabiyndzych.
"niy podoba sie? to sie zabij"
Dla elit je Excel.
Dla zwykłych ludzi — przetrwōnie.
Kiedys sie smiyali, że w Chinach robio za miskę ryżu.
Dziyś wielu Polaków zyje dokłōdnie we tych realiach.
U nos w Polsce sukces rodzi nienawiść. Zamiast wspierać — niszczy sie tych, kerim sie powiodło
Je tukej jeszcze jyn jedna choroba, kere przetrwała z PRL:
zawiść połączona z chcōcią destrukcji.
Jak ktoś:
duzo robiy,
poświyco lata,
ryzykuje,
staro sie wyrwać z marazmu,
to u nos w Polsce zawsze sie znajdzie jakis, kto powie:
„Za dobrze sie ma.”
„Trza mu przyciąć skrzydełka.”
„Kombinujmy, jak mu zaszkodzić.”
Zamiast wspierać pracowitość — karzo sie ji.
Zamiast celebrować sukces — szuka sie sposōbu, by ji odebrać.
To mentalność:
„Czamu kajnś ma miec lepiej niźli jo?”
Niy rozwōj.
Niy wspulpraca.
Zawiść + agresja = mjejsanka zabōjcza dlo społeństwa.
To wszyjsko odbija sie na psychice — aż pęka
To wszyjsko odbija sie na psychice — aż pęka.
Połōńczenie: przemocy domowej, presyji w zakładach robōty, zawiści społecznej, niesprawiedliwości ekonomicznej, braku perspektyw, roboty ponad siły i kultury „zniosze cie, jak sie postawisz” robi u nos atmosferę chronicznego strachu.
Ni dziwi tedy, że w naszym kraju ok. 13,7 osób na 100 000 mieszkańców popełnia samobójstwo — według danych za rok 2021.
To niy je słabość ludzi — to efekt długotrwałego żiycia w przemocy, presyji i wyzysku.
Jak przeżywasz kryzys — niy jeś winny. I niy jeś sam
U nos w Polsce dziyła bezpłatna pomoc:
116 123 — Kryzysowy Telefon Zaufania (dorośli)
116 111 — Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
112 — we sytuacji zagrożynio życia
Centra Zdrowia Psychicznego — pomoc bez skierowania
Prosba o wsparcie je akt odwagi.
Niy słoabosc.
Ta mentalność muszi umrzeć — zanim zniszczy kolejne pokolenie
Rodzic, kere grozi dziecku śmiercią, niy je rodzicem.
Przełożony, kere niszczy pracownika za odmowę, niy je liderem.
Sąsiedzi, kere chca zniszczyć człowieka za to, że mu sie powodzi, niy som wspólnota.
PRL miał umrzeć.
Ale przetrwał tam, kaj wyrzōndzi najwiycej szkōd:
w ludziach, kere wierzo, że strach je narzędziem wychowywania, zarządzania i żiycia.
A mlađe pokolynie?
Ni musi, ni powinno i ni zamierzō juz tego znoszyć.