Narkobiznes i słupy·L&C/2025/019
Politycy fakt chca walczyć z narkobiznesym? Bo ôndzio wyglōndo, że niy
Swistek · · 2 min czytanio
Od lōt słyszymy ô "wojnie z narkotykami", kampaniach społecznych, nowych ustawach i działoniach rządu. Ale kaj dôjdzie do rzeczy – surowość kar za handel narkotykami czy pōwōżniejsze przestępstwa narkotykowe zostaje zadziwiająco… niska. A politycy? Wyglyndajōm niy tlyko bezsilni, ale wręcz niechętni do prawdziwej walki z problemym.
Czymu?
Kto sie bojo surowych kar?
Może ô tego, że ino rasowy kłamco – a tych w polityce ni ma mało – sie bojo surowych konsekfencij. Politycy to mistrze pozorów, a jak trze coby stworzic wrażenie walki z przestępstwym, potrafiojm mówic ładnie i dlołgo. Ale czy za tymi słowy idom realne czyny?
Zwiynczynie kar za handel narkotykami? Niewygodne.
Zamknōcie kanałów prania brudnych pinyndzy z narkobiznesu? Jesce gorzy.
A może… legalizacja niektórych substancji, co w faktō ôdcięłoby czarny rynek ôd zysków? O, niy – to ju temat tabu!
Narkobiznes i polityka – wygodne sōsiedztwo?
Ni trza byc fanōm teorij spiskowych, coby zadać proste pytanie: czy przypadkiem narkobiznes niy ma wpływu na polityke?
Przecież czarny rynek narkotykowy to miliardy złotych rocznie. Pinyndze, kere muszo kejś płynōć, kejś bydō „czyścione”, kejś zainwestowane. A tam, kaj są ôgromne pinyndze – tam zawsze pojawia sie polityka.
Legalizacja oznaczōno by końć ôgromnych niyopodatkowanych zysków. Końć z handlom „pod stołem”, końć z kontrolōm ulic przez półświatki, kere – wbrew pozorom – mogōm miec wiyncyj wspólnego z establishmentem, niż sie wydaje.
Tukej możno ô tego ni widzomy prawdziwej woli do zmian?
Hipokryzja na salonach
Ni brakuje rōwnież przykładów hipokryzji. Jak prziętny obywatel zostanie złapany z gramem marihuany, może miec zniszczone życie zawodowe i rodzinne. Ale jak „syn ważnej osoby” bawi sie na ekskluzywnych imprezach z białym proszkiem – jakoś ni ma słychać o wyrokach. Przypadek?
Polityka wyglynda, że działa według zasady: „Prawo – jo, ale niy dlo nos”. Surowe kary? Jo – dla innych. Ale niy, jak moglyby uderzyć zbyt blisko.
Czy to wszyjsko ino zbiegi okoliczności?
Jasne, niy kto nikogo ni oskarża wprost. Ale warto sobie zadac pytania:
Czemu prawdziwa walka z narkobiznesym zawsze kończy sie na deklaracjach?
Czemu niy sie poważnie rozwarza legalizacji jako narzedzia ôdciynioń ôd czarnego rynku ôd źródeł zysków?
Czemu powyższyc kar dla faktōwnych handlarzy spotyka sie z milczeniem abo sprzeciwym?
Czy faktō chodzi ô troske o społeczeństwo? A może bolj ô troske ô interesy – swoje i swojich „partnerōw”?
Podsumowujōnc: Jak polityka miała byc naprawde narzędziym dobru publicznemu, to bymy ju dlołgo widzieli konkretne kroki. A skoro ni ma ich – moze warte zaczōń patrzyc politykom na ręce. I to bardzo uwaźnie.