Kultura i felietony·L&C/2025/035

Julian Tuwim „Lokomotive”

Swistek · · 1 Min. Läsiziit

Julian Tuwim „Lokomotive”

(Foto Bettmann/Contributor via Getty Images) 

Julian Tuwim „Lokomotive”

Lokomotive
Stoot uf dr Station d'Lokomotive,
Schwer, enorm und s'Schwyz rinnt vo ihr:
Fettes Öl.
Sie stoot und schnuuft, keucht und bläst,
D'Hitz us ihrem ufgheizte Bauch schiisst:

Buch – wie heiss!
Uch – wie heiss!
Puff – wie heiss!
Uff – wie heiss!

Sie schnuuft scho kaum, sie zipft scho kaum,
Und dr Heizer schüttet no meh Kohle ine.

Wäge hanged a ihr ah,
Gross und schwer, us Eisen und Stahl,
Und voll Lüüt i jedem Wäge,
Im eine Küeh, im andere Pferd,
Im dritte sitzed nume dicke Lüüt,
Si sitzed und ässä fette Wurscht,
Und dr vierte Wäge voll Bananä,
Im fünfte stöhnd sechs Flügel,
Im sächste e Kanone – o! wie gross!
Under jedem Rad e eiserne Stang!

Im siibte stöhnd Tische und Schränke us Eiche,
Im achte e Elefant, e Bär und zwei Giraffä,
Im nüünte – nume fette Schwarze (Schweine),
Im zähnte – Koffer, Packet und Chässe.
Und vo däne Wäge sind es so vierzg,
Ich weiss selber nöd, was no alles däinne isch.
Aber sött e Tauschig Athlet cho
und jedä ässe e Tauschig Schnitzel,
und wie sehr sech au jedä abmüet,
Sie chönds nöd ufnäh, so schwer isch das.

Empfohlene Beiträge